Eigenlijk had ik nu al in het ziekenhuis willen liggen

Geroezemoes op de gang....

....dat is wat ik gisteravond hoorde

 

Met een nerveuze blikken op hun gezichten kwamen David, Luc en Patricia de woonkamer ingelopen.

Ik keek ze aan en direct had ik in de gaten dat er iets speciaals aan de hand was. 

 

“Ik heb iets voor je schat” zei Patries “Iets waar je heel veel kracht uit gaat putten.

Iets gemaakt door een groot aantal van je beste vrienden en je familie.”

Tranen bungelde al over mijn wangen. Een groot boek kwam tevoorschijn.

“Ik had het idee om iedereen een stukje te laten schrijven om je een hart

onder de riem te steken en dit te verzamelen in dit boek.

 

Maar je mag het nog niet lezen!

Dat mag je pas doen als je maandag het ziekenhuis ingaat.

Ok, de eerste bladzijde dan, daarop staat mijn verhaal.”

Langzaam maak ik het boek open en begin ik te lezen.

Maar eigenlijk lukt dat niet.

Ik weet niet of jullie eens geprobeerd hebben om iets te lezen als de tranen over je wangen lopen...

 

Voor mij is dit misschien wel het allermooiste,

waardevolste cadeau wat ik ooit gekregen heb.

 

Vanochtend heb ik me moeten bedwingen om het boek niet open te slaan en alle verhalen te gaan lezen. 

 

“Zal ik het nog maar even wegleggen?” vraagt Patries “Doe maar” zei ik maar eigenlijk had ik nu al in het ziekenhuis willen liggen....