'Pap, wordt je nu ook kaal??'

De afgelopen dagen hebben we binnen ons gezin veel samen gepraat en gehuild. 

Gepraat over onze gevoelens, over wat mij te wachten staat, over wat ons te wachten staat. Gepraat over hoe we elkaar kunnen ondersteunen, wat we van elkaar kunnen en mogen verwachten. 

 

Gehuild, gehuild omdat we de onmacht voelen, gehuild omdat we intens verdrietig zijn, gehuild omdat we het zo erg vinden voor elkaar. 

 

En dat mag. Dat moet!

 

Praten over alles wat er op je hart ligt, dat doen we eigenlijk altijd al. Open, eerlijk, direct. 

 

Papa, wordt je nu ook kaal? Dat was één van de eerste vragen die Luc en David hadden toen ze hoorde dat ik chemo kuren gevolgd door stamceltransplantatie moet ondergaan. Binnen één seconde werd het me duidelijk dat het verliezen van mijn haar voor hun een keiharde confrontatie is met mijn ziek zijn. Tot nu toe is fysiek namelijk nog weinig zichtbaar geweest van mijn ziekte. Ja, dat zal behoorlijk gaan veranderen in de komende tijd. En haarverlies, tja dat zal daar vrijwel zeker ook bij gaan horen. Daar had ik zelf nog niet eens aan gedacht.  'Tja jongens, de kans dat ik mijn haar verlies is groot, zeer groot' Ik zie Luc en David's ogen volschieten met tranen. 'Je gaat dan toch niet zonder haar naar buiten hé Pap, want dan ziet iedereen dat je ziek bent.' Dat was het volgende waar ze mee kwamen. Gevolgd door 'Maar een pruik is ook niets voor jou.' 

 

Het besef dat ik blijkbaar dus heel, heel erg ziek ben, voel ik langzaam tot ze doordringen. Mensen die kanker hebben en heel, heel ziek zijn hebben namelijk geen haar. Dat is hoe dat door kinderen gezien, beleeft wordt. Hoe zwaar moet dat voor die twee wel niet zijn? Hoe zwaar is het voor die twee om te moeten accepteren dat hun vader ziek is? Want vaders zijn toch superhelden, onkreukbaar, onverwoestbaar.

 

Ik vertel ze dat mijn haar gelukkig ook weer zal gaan groeien, dat het net ons gras is wat in de voortuin staat. Af en toe te lang, dan weer te kort, totaal verdroogd door de zon, maar vaak groen, groen zoals gras bedoelt is. En dat dat vliegen zoals superman, spinnenwebben vanuit mijn handen schieten me straks net zoals nu ook niet gaat lukken....