Ik ben BETER!!....

....BETER dan voorheen !!!

 


De behandelingen met Daratumumap hebben ervoor gezorgd dat mijn bloedwaarden met z'n 50% verbeterd zijn. En dat op een manier waarbij ze super gericht te werk zijn gegaan. Daar waar reguliere chemo de zieke cellen inclusief een hele hap gezonde cellen aanpakt -met alle gevolgen van dien - heb ik een antistof therapie gekregen welke alleen specifiek op die eiwitcellen inwerkt die bij mij de ellende veroorzaken.

 

Echt super knap waar ze tegenwoordig toe in staat zijn, en wat ben ik een bevoorrecht mens dat ik mee mag doen aan de centaurisstudie. 

 

Daarnaast merk ik dat er ook mentaal een behoorlijke verandering heeft plaatsgevonden. Man, wat kan z'n aanslag op je fysieke lijf je ogen openen om te zien waar het echt om draait. De intensiteit van het genieten van de ogenschijnlijk "kleine dingen" heeft een enorme impuls gehad.

 

Ik kan dus alleen maar zeggen:
Ik ben beter geworden, beter dan ik was. Fysiek en mentaal.

 

Genezen?, nee helaas.

 

Gaat het dan alleen maar goed?

Nee zeker niet.

De fysieke beperking door mijn verlaagd energieniveau is er nog steeds en ik moet eerlijk bekennen dat dit tot behoorlijke frustratie heeft geleidt.

Pfff, ik heb mezelf mentaal zo op de proef gesteld doordat ik mezelf het beeld voor ogen heb gehouden dat ik direct fysieke verbetering moest voelen.

Toen die verbeteringen vooralsnog uitbleven zakte ik in een diepe teleurstelling en frustratie.

 

Patries, die altijd alles direct in de gaten heeft merkte natuurlijk direct dat ik niet lekker in mijn vel zat. Dat was, constateerde ik achteraf ook niet zo moeilijk - ik was namelijk niet te genieten - Alle inspringen van Patries ten spijt:  ik had geen oor voor wat ze zei. Ik kon de tranen in haar ogen niet zien. Oei wat heb ik het voor Patries Luc en David moeilijk gemaakt en wat zat ik vast in mijn eigen geschapen beeld. Patries weet echter altijd wat ik nodig heb en op dat moment was dat ruimte.  Door de ruimte die ze me gaf heb ik om me zelf heen kunnen kunnen kijken om te zien wat er eigenlijk met me aan de hand was en kwam ik tot de ontdekking  dat het door mijzelf geschetste beeld totaal onrealistisch was. Samen hebben we het beeld opnieuw scherp gesteld en er weer een realistisch beeld van gemaakt:

 

Ziek, ja dat ben ik nog steeds. 
Genezen, nee dat doe ik niet.
Beperkt in mijn energie, jazeker.

 

Maar......

 

ik ben beter, beter dan voorheen!

 

 

 

 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0