TomTom....: andere route kiezen gewenst

 

 

''Stel je doelen bij op een dusdanige manier dat ze haalbaar zijn. Doe je dat niet dan zal je vastlopen in frustratie.' Dit was een van de eerste adviezen die ik kreeg van mijn psychotherapeut. Ja, ook zij is in mijn leven gekomen. Ik realiseerde me namelijk al snel dat je een spiegel nodig hebt die je los van emoties je, als het nodig is keihard confronteert. Je de weg wijst. Zie het als je TomTom. Dit geeft je namelijk de mogelijkheid om de manier waarop je de eindbestemming wenst te halen zelf te bepalen. Kies je voor "de snelste route" waarin je vol gas zonder aandacht voor je omgeving en nauwelijks tijd nemend om onderweg even te genieten van een lekkere kop koffie, lunch of diner over de snelweg scheurt.? Of kies je voor "de mooiste" route waarbij je juist de snelwegen mijdt en je in een rustig tempo kunt genieten van de prachtige omgeving, je plezier kunt maken in de auto met je medepassagiers. Je stopt voor een lekkere cappuccino op dat gezellige pleintje. Je geniet van een heerlijke lunch in dat geweldige restaurant boven op de berg. Bij aankomst merk je dat je geen stress in je lijf hebt. Omdat je al tijdens de reis enorm genoten hebt.

 

Ik heb mijn keuze gemaakt: ik ga voor "de mooiste"!

 

Het beginnen aan deze reis vergt veel voorbereiding. Mijn hele leven heb ik namelijk vaak voor "de snelste" gekozen. Het volgen van "de mooiste" vraagt om ingebakken gewoontes los te laten. Anders te denken, te handelen. Ik besef dat deze ommezwaai niet makkelijk is. Dat ik toch weer geneigd zal zijn om de oprit naar "de snelste" te kiezen. Gelukkig zit er in mijn" auto"  een handrem die krachtig kan worden aangetrokken door mijn medepassagiers. Een ding weet ik zeker: Patries zal er niet over twijfelen om eraan te trekken. Zo hard dat ik 180 graden om mijn as draai en ik weer beland op "de mooiste".

 

Mijn bestemming? Wanneer ik deze bereik?

Tja, om eerlijk te zijn, ik weet het niet....

 

Laten we maar beginnen aan de reis. Wetende dat ik over steile bergpassen zal moeten gaan waar de motor het zwaar te verduren krijgt. Dat die mooie restaurantjes zo af en toe gesloten zullen zijn en ik dus met honger naar bed moet. Dat er momenten zijn waarop de diesel op is voordat ik een tankstation heb kunnen bereiken. Maar een ding weet ik zeker: als ik mijn bestemming, waar dan ook, bereikt heb, heb ik intens genoten van de route en mijn medepassagiers!

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Jeroen (maandag, 25 april 2016 14:29)

    Het Leven is kort en dit besef je pas als er iets op je pad komt. Voor jou is het je ziekte. Voor ons is het een combinatie van het vroegtijdig overlijden van mijn schoonvader. Maar vooral door onze twee kinderen met een zeer zeldzame syndroom waarvan de route ook onbekend is.